تبليغاتX
سينمايي هاي من
يادداشت هاي سينمايي بهروز. سينماي جهان و سينماي ايران.

                   take the lead

آره، زندگی مثل یه رقص می مونه.

حتی زندگی ما ایرانی ها. مثل رقص هایمان. مسخره و ابلهانه. رقص مرد ها با هم -  زن ها با هم. رقص با کسی و نگاه در چشمان دیگری . چشم اگر باشد خوب است. نگاه روی لختی ها و برجستگی های دیگران. آرزوی رقص را هنوز باید با افسوس نگاه کنیم. مثل آرزوی زندگی. که با همه مشکلاتش پر از عشق است به ادامه ی راه. با هم. با همراه. چه در راه، چه در خیال. چه در داستان تو.

+ نوشته شده در  جمعه بیست و نهم دی 1385ساعت 1:24  توسط بهروز  | 

           

یک فیلم اکشن خوش ساخت خوش پرو پا. جون میده برا ی شکستن یک آخر هفته ی آروم و کسل کننده. خوب به باغ مظفر ترجیحش می دم من. اما همه ی بچه مثبتی ها و قهرمان بازی ها رو که با نیشخند زیر سیبیل رد کنیم یه جمله ای اون وسط مسطا هست که .. که دقیقا وسط فیلمه! دختره به قهرمان بزن بهادر فیلم میگه: "هر چی دروغ باشه، اون چیزی که دیشب تو خونه بین ما گذشت نمی تونه دروغ باشه."

+ نوشته شده در  پنجشنبه چهاردهم دی 1385ساعت 20:45  توسط بهروز  |