این هالیوود، این هالیوود لعنتی، استاده. در ساختن ستاره. مثل همه چی، توی تولید ستاره هم حرف اول رو می‌زنن، کثافتا. این مزدور عوضی دوست داشتنی همون پلیس وظیفه شناسیه که تو پاتریوت خودشو شروع کرد به جاکردن تا حالا تو این فیلم دیگه خود خود قهرمان شده. همون بچه اوبی که تو تایتانیک دهن هرچی سیبیل کلفت بود به آب انداخته بود. بعد دارو دسته‌ی گاوکشی! حالا چشممون به این سرباز آفریقای جنوبی روشن، اونم به این سفیدی و ترگل ورگلی. درسته که اون مرتیکه‌ی سیاه پوست آفریقایی رو که به اون خوبی تو پاریس سر جنایت‌کارای واقعی کلاه گشاد میزاره رو به عنوان قهرمان نمایش میدن ولی عجب فیلمین اینا. خوب راستش منم اگه به توسط یه خبرنگار باریک و به این خوشگلی ارشاد بشم به سرعت به راه راست هدایت میشم. راستش منم دستی به دوربین دارم ولی خوب همچون جایی رام نمی‌دن که برم. خوب حالا! نه به جون عزیزت تعارف کردم، باشه دفه بعد. اوففف. راستی چرا میگن "آخرین فیلم لئوناردو‌ دی‌کاپریو" به جای "آخرین فیلم جنیفر کانلی".

IMDb