يادداشت هاي سينمايي بهروز. سينماي جهان و سينماي ايران.
میگم سرنخ همه مشکلات بشری به همین موضوع کذایی ختم میشه؛ میگی ختم به خیر بشه ایشالا. میگم تا اینجا که همش شرارت بوده که؛ میگی شاهنامه آخرش خوشه. فایده نداره؛ با تو بحث کردن فایده نداره. نیست که تو فعلا داری خدایی میکنی، نرود میخ آهنین در سنگ. البته من تو این سنگ بزرگی که تو باشی میخ مخملین فرو کردم، دیگران راه رو، یعنی سوراخ دعا رو، گم کردن؛ تو این مکاره ی نیرنگستان. این سکوت هم از اون حرف ها است، منتهی همه ی بار گناه رو حلقه می کنه دور گردن مردک بیمار. زن ها و دخترها که اصلا آآآآآ مامان، سنبله ی نجابت. باز ملیسا پی ، اقل کم، کرم درخت رو نشون میده. آخرش جون به جونتون کنن تمایل به جنس لطیف زن دارین همتون. بقیش بابت تنوعه، گاهی.
+
نوشته شده در شنبه بیست و پنجم خرداد 1387ساعت 16:39 توسط بهروز
|