تبليغاتX
سينمايي هاي من
يادداشت هاي سينمايي بهروز. سينماي جهان و سينماي ايران.

البته پناهي ايده هاي خوبي داره ولي نمي دونم واقعا به نظرش هدف وسيله رو توجيه مي كنه؟! آخه چرا بايد فيلمي ساخت كه اجازه ي اكران نتونه بگيره. اونم فيلمي كه غير از حرفي كه مي زنه چندان چيز دندون گير ديگه اي نداره. بازي هاي كمي خوبش هم وسط بسيار نابازي هاش گم مي شن. هيچ تكنيك خارق العاده اي هم تو كارش ديده نمي شه.  قبل از اين هم يه جايي همچين زري زدم كه گاهي آدما وسيلشونو بد انتخاب مي كنن. اون سالي كه اين فيلم ساخته شد اگه كتابش در ميومد ( يا چند سال بعدش) به احتمال زياد اجازه انتشار مي گرفت. چه اسراري هست كه جايي كه مي دونيم يه حرفي رو نمي شه زد روش پافشاري كنيم. هم خودمون بي نتيجه خسته خواهيم شد هم از بيان به جاي اون حرف در وقت و با تاثير مناسبش جلوگيري مي كنيم.

+ نوشته شده در  شنبه هشتم مهر 1385ساعت 11:8  توسط بهروز  |