بد هم نیس در 13 سالگی بری تو کما و 30 ساله که شدی و همه ی این دردسرهایی که ما می کشیم رو ترک کردی بیای بیرون و یه 100 هزار دلار برنده بشی تو یه مسابقه که به شکل مسخره ای توش برنده شدی و زن رقیبتم قر بزنی و به زندگی در حال گذر مردم هم برینی / یا بشاشی و یا بالا بیاری روشون و قهرمان بشی. همچین خوب هم نیستا. پس کی میخوای بزرگ بشی تو.
هه، اسکارم تر زده با این جایزه دادنش. با اینکه از علاقه مندان به فیلم های موزیکال هستم ولی این کجا و شیکاگو یا مولن روژ کجا...
آره، زندگی مثل یه رقص می مونه.
حتی زندگی ما ایرانی ها. مثل رقص هایمان. مسخره و ابلهانه. رقص مرد ها با هم - زن ها با هم. رقص با کسی و نگاه در چشمان دیگری . چشم اگر باشد خوب است. نگاه روی لختی ها و برجستگی های دیگران. آرزوی رقص را هنوز باید با افسوس نگاه کنیم. مثل آرزوی زندگی. که با همه مشکلاتش پر از عشق است به ادامه ی راه. با هم. با همراه. چه در راه، چه در خیال. چه در داستان تو.