
از خشایارشای نیمه لخت هالیوود شنیده بودم و از شهوترانی و زنبارگی و حتی شاهدبازی اش. شاید فقط در 300 که ندیده ام آن گونه است که میگویند. اما شوشای که در یک شب با شاه به نمایش درآمده است بیشتر یادآور هزار و یک شب است و شب های بغداد و شام و البته کاخها و باغها و لباسهای زیبا و رنگارنگ هندی! اما داستان استر را دبیر تاریخمان تقریبا با همین قیافه تعریف کرده بود، سالها پیش از این فیلم. عظمت هخامنشیان را ولی تا به حال به این زیبایی ندیده بودم. با آن کاخها و شهرهای زیبا و آن نقشهی میدان جنگآوران و آن ترانهی زیبای فارسی بار عاماش. عقل ایرانی در چهرهی سالخوردهی عمر شریف. و زیبا پرستی ایرانی در کمال زیبایی سبزهگون استر، ملکهی یهودیمان.