| تبليغات | X |
همه چیز اصل و نسب دارش خوب است. حتی فیلم تخیلی. زمانی داستان های تخیلی عمو ژول ورن سرگرممان می کرد و به اندازه هم نسلانش حیرانمان می کرد با اینکه بسیاری از تخیلاتش به واقعیت پیوسته بود/ به دست خوانندگان نوجوان رمان هایش به واقعیت پیوسته بود. حتی جنگ های ستاره ای هم که می دیدم باز جای پایی کوچک از واقعیت در جویی از داستانی انسانی جاری بود. حالا با اویل های آدم خوار که آبروی همه ی دراکولا ها را خریده اند بس که چندش آور و بی پایانند چه کنیم. آن وقت که داستان های این همه حماقت را کره الاغ هایی هم نسل ما لباس حقیقت بپوشانند چه؟ زندگی هم قرار است مثل این فیلم ها تخمی- تخیلی شود؟